Maarten Schelfaut
Zelf was ik een goeie vriend van Landerik. Toch wist ik lange tijd niet hoe hij zich voelde. Nu blijf ik samen met velen verweesd achter. Met dit gevoel wil ik niet alleen blijven zitten en dus praat ik er zoveel mogelijk over. Over hoe fantastisch Landerik was. Daarnaast had mijn vader een bipolaire stoornis en ben ik dus van jongs af betrokken geweest bij mentale problemen. Laten we samen fietsen en praten over het leven. Tot 20 juni!
